TABORET IMUGO

projektant Rajmund Teofil Hałas

PLN 1 360

Wyczyść

Sukces taboretu prof. Rajmunda Teofila Hałasa zainspirował nas do pracy nad całą rodziną siedzisk nawiązujących do oryginalnego projektu z roku 1960. Rodzina IMUGO gwarantuje ciekawą aranżację nowoczesnego mieszkania lub przestrzeni usługowych. Hokery idealnie sprawdzają się w barze, kuchni, jadalni, salonie, natomiast niższe taborety będą stanowić wyjątkowy, dekoracyjny dodatek każdej przestrzeni. Na tle wyrobów masowej produkcji taborety IMUGO wyróżniają się oryginalnością i jakością. Ręczna produkcja i nawiązanie do tradycji polskiego designu czynią z nich wyjątkowe obiekty. IMUGO różnią się kolorami siedzisk. Przy zamówieniu można wybrać między siedziskiem lakierowanym na biało, a pokrytym naturalnym fornirem z orzecha amerykańskiego wykończonego lakierem. Stelaż wykonany jest z drewna dębowego.

📐 SPRAWDŹ WYMIARY

Rajmund Teofil Hałas
Artysta plastyk, architekt, projektant mebli. Urodził się w Krobi w Wielkopolsce w rodzinie o długiej tradycji w dziedzinie rzemiosła stolarskiego, zapoczątkowanej przez pradziadka Jakuba Węcławskiego w połowie XIX wieku. Zakład Jakuba przejął jego zięć Franciszek Hałas, który wyuczył fachu swego syna Teofila. Ten zaś w 1922 r. wybudował fabrykę mebli. Tradycje rodzinne kontynuowali synowie Teofila – Zygmunt i Rajmund Teofil, który po nauce w Gimnazjum Stolarsko-Rzeźbiarskim w Cieplicach Zdroju uzyskał dyplom mistrza stolarskiego. W 1951 r. Rajmund T. Hałas podjął studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (PWSSP) w Poznaniu na Wydziale Architektury Wnętrz, uwieńczone dyplomem pod kierunkiem prof. Jerzego Staniszkisa. Po studiach związał się z przemysłem meblarskim, kierował Pracownią Projektowania Mebli, działającej na potrzeby całej branży. Zaprojektował wówczas m.in. PÓŁKĘ O ZMIENNYCH WYSOKOŚCIACH (1959) oraz grupę krzeseł: CZERWONE – BIAŁE – CZARNE (1957-62). W 1960 r. założył grupę Koło wraz z Czesławem Kowalskim (autorem MEBLOŚCIANKI KOWALSKICH), Leonardem Kuczmą i Januszem Różańskim. Grupa ta zainicjowała starania o zorganizowanie Biennale Mebla w Poznaniu. Po niespełna dwudziestu latach (1978) powołano Komitet Organizacyjny I Międzynarodowego Triennale Mebla. W 1964 r. przebywał na stypendium w helsińskim Instytucie Sztuk Przemysłowych, a rok później w Wielkiej Brytanii. Tam zetknął się z twórcami takiej miary, jak Alvar Aalto czy Gordon Russell. Podróże na Zachód zaowocowały po powrocie do kraju powołaniem w 1971 r. Katedry Wzornictwa Przemysłowego w PWSSP w Poznaniu, gdzie prowadził Pracownię Designu Inspirującego. Do końca niezwykle aktywnego życia związany był z poznańską uczelnią. Na profesorskiej emeryturze był konsultantem w Katedrze Designu oraz wykładał na Wydziale Architektury i Wzornictwa historię architektury i designu. Z inicjatywy Marka Hałasa, bratanka Profesora, w budynkach dawnej fabryki mebli jego dziadka Teofila w Krobi powstało Muzeum Stolarstwa i Biskupizny, któremu patronuje Rajmund Teofil Hałas.