Aleksander Kuczma

„Mebel ma być bezbłędny i już!”

„Dizajn w pierwszym rzędzie jest sztuką budowania idei przedmiotu, a następnie przysposabianiem sobie środków do jej realizacji. W czasach, gdy wszystko wokół staje się produktem, powinniśmy uciekać od produktu samego w sobie, produktu będącego dowodem jedynie wyuczonej sprawności projektowej. Uciekać winniśmy ku twórczości – twórczości, która jest przekraczaniem samego siebie, jest głodem – pragnieniem dobra, prawdy i piękna. Jeżeli oddamy się jej bez reszty i staniemy się „bramą światła” – proustowskim „l`ardeur, qui devient lumiere”, projektowane przez nas przedmioty będą dobre, prawdziwe, a także piękne”.

Z wykształcenia rzeźbiarz, wieloletni projektant mebli, którego dzieła należą do klasyki polskiego dizajnu. Uczestniczył we wszystkich znaczących wystawach polskiego wzornictwa w kraju i za granicą. Wychowawca kilku pokoleń projektantów w uczelni artystycznej w Poznaniu. Obecnie wykładowca w Instytucie Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej.

Absolwent Wydziału Rzeźby PWSSP w Poznaniu (dyplom w 1964 r. w zakresie rzeźby w pracowni prof. Bazylego Wojtowicza). W latach 1981-2007 był pedagogiem w tej uczelni, przekształconej w 1996 r. w Akademię Sztuk Pięknych. W 1981 r. założył tam Pracownię Polimerów Konstrukcyjnych, a po kilku latach objął kierownictwo III Pracowni Projektowania Mebla. W 1999 r. uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.

Od połowy lat 60. związany był z poznańskim Ośrodkiem Rozwoju Meblarstwa, gdzie eksperymentował z tworzywami sztucznymi. Jego poszukiwania nowych form przedmiotów użytkowych w epoce, gdy świat fascynował się plastikiem, miały na gruncie polskim charakter pionierski i odpowiadały na zapotrzebowanie modernizującego się krajowego przemysłu meblarskiego.

Pogłębiający się kryzys centralnie sterowanej polskiej gospodarki spowodował, że większość projektów prof. Kuczmy z tamtych lat pozostała na etapie prototypów, a niektóre, jak np. krzesło KA 237, znalazły miejsce w kolekcjach muzealnych. W połowie lat 70. powrócił do tworzenia mebli drewnianych. Współpracował m.in. z Olszyńskimi, Lubuskimi i Wyszkowskimi Fabrykami Mebli. Powstałe wówczas zestawy wypoczynkowe, krzesła i fotele również dziś budzą uznanie dla nowatorskiej myśli projektowej ich twórcy i pomysłowości rozwiązań konstrukcyjnych.